Wednesday, February 23, 2011

ഏകാന്തത (കവിത)

ഞാനൊരു  ഏകാന്തന്‍,
ഇന്നീഭൂമി എന്‍ തടവറ
ഈഏകാന്തത എനിക്കേകി
ഒരുപിടി  സ്വപ്നങ്ങള്‍ മാത്രം


എന്‍ ഏകാന്തമാം  ദിനങ്ങളില്‍ 
മോഹങ്ങളെല്ലാം അടര്‍ന്നുവീണു
ജീവിതവഴിത്താരയില്‍ എന്നും
ഞാന്‍ വെറുമൊരു ഏകാന്ത പഥികന്‍


നഷ്ടസ്വപ്നങ്ങളും 
മൌനനൊമ്പരങ്ങളും  
എകാന്തമാം ചിന്തയും
തകര്ത്തു എന്‍  ജീവിതം


പാഴ്മാരുഭൂവില്‍ ചിന്നിയ
ചാറ്റല്‍  മഴപോല്‍ ഞാനീ ഭൂവില്‍
എന്തിനെന്നറിയാതെ ആശ്രയമില്ലാതെ
ഒറ്റയ്ക്ക് നില്‍ക്കുന്നു ഒരു ശിലപോല്‍


''ഹേ മനുഷ്യാ,, നിര്‍ത്ത്നിന്‍ ജല്‍പ്പനം
ഒന്നുമറിയാതൊന്നും കേള്‍ക്കാതുള്ളോരു 
ജീവിതം അല്ലോ സ്രേഷ്ട്ടമാംജീവിതം
എത്ര മഹത്തരം അതെന്നറിഞ്ഞീടുക നീ ''


വേണ്ടവേണ്ടെന്‍ മനമേ, നിന്‍
ആശ്വാസ വാക്കുകള്‍
ഏകാന്തവാസം ഇത്
സ്രേഷ്ട്ടമെന്നോതുവാന്‍ നിനക്ക് ലജ്ജയില്ലേ  ?


ആര് പഠിപ്പിച്ചു ഇത്തരം വാക്കുകള്‍
ഇല്ല നീയെന്‍ മനമല്ല,പോവുക,,,പോവുക
പോയിടൂ വേഗം എന്നില്നീന്നകലെ
വെടിയെണം എനിക്കിന്നീ ഏകാന്തവാസം.

പുഞ്ചിരി (കവിത)

സുന്ദരീ കണ്ടുഞ്ഞാന്‍, 
ആ  പുഞ്ചിരിയില്‍
വിടര്ന്നിടും രണ്ടു ,  
പനിനീര്‍    ദളങ്ങള്‍
ചന്തമേറുംനിന്‍ പുഞ്ചിരി
എന്‍ഹൃത്തില്‍ ആകയും
ചന്ദ്രകാന്ത പ്രഭ ചൊരിഞ്ഞു .
കുളിര്‍ തൂകുമാപുഞ്ചിരി
തരളിതമാക്കിയെന്‍  മനം
പുതു മഴതുള്ളി  ഒരു
പുല്‍കൊടിയെ, എന്നപോല്‍
പൂന്തേന്‍ചഷകമൊന്ന്  എന്‍  
ചുണ്ടോടു ചേര്‍ത്തപോല്‍
എന്നില്‍, ഉന്മാദമത് ഉണരത്തി.
ഒരുകുഞ്ഞു കുളിര്‍കാറ്റായ്
സുഖമേറുംമൊര് അനുഭൂതി
നീറുമെന്‍ പ്രാണനില്‍ ഏകി 
ഉള്ളിലെ നോവുകള്‍ തെല്ലടങ്ങി 
പാലൊളി ചന്ദ്രിക ഒന്നെത്തി
ഇരുളിനെ അകറ്റീടും പോല്‍
ഇനിയുമാ പുഞ്ചിരി തൂകി
ദളങ്ങള്‍ വിടരുവാനായ്
എന്തുഞാനേകണം പ്രിയസഖീ.

Tuesday, February 22, 2011

പാഥേയം (കവിത)

കഥകള്‍ പറഞ്ഞും കവിതകള്‍ ചൊല്ലിയും
കാലങ്ങള്‍ ഏറെയായ്‌ ഉള്ളൊരു സൌഹ്രദം


ഒരുനാളോന്നില്‍ പിരിഞ്ഞൊരു കൂട്ടുകാര്‍
ഒത്തിരി നാളുകള്‍ കഴിഞ്ഞൊരു നാളില്‍


കട്ടുമുട്ടി അവരൊരു പാഥവക്കില്‍
കണ്ണീര്‍ തൂകി സൌഹൃദം പുതുക്കി


ഒപ്പം കളിച്ചും ചിരിച്ചും രസിച്ചും
ഒട്ടേറെ നേരം തള്ളിനീക്കീ അവര്‍


ഉച്ചയൂണിനു നേരമങ്ങായപ്പോള്‍
ഉറ്റസുഹൃത്താം അവളെവെടിഞ്ഞവന്‍


പാട്ടും കൂത്തും ചിരിയും കളഞ്ഞവന്‍
പാഥയോരത്തൊരു പൂമരച്ചോട്ടില്‍


ഒറ്റക്കിരുന്നവന്‍ പാഥേയമെടുത്തങ്ങ്
ഒന്നുമേ ചൊല്ലാതെ വിശപ്പടക്കീടവേ


പ്രദീക്ഷ നശിച്ച്, അവളൊന്നു അന്നേരം
പ്രീയ സുഹൃത്തല്ലേ എന്നുള്ള ചിന്തയില്‍


ഒരു പിടി ചോറിനായ് കൈനീട്ടി നിന്നു.
ഒട്ടുമേ  നല്‍കാതെ കൈകഴുകീ അവന്‍


ഇനീയെന്തിനീബന്ധം എന്നവള്‍ നിനച്ചാല്‍
ഇല്ലതില്‍ തെറ്റൊന്നും ചൊല്ലുവാന്‍ തെല്ലും


നേരം പോക്കിനുള്ള വഴിയല്ല സൌഹൃദം
നേരും നെറിയും പുലര്‍ത്തുന്നതാവണം.

Monday, February 21, 2011

അനാഥന്‍ (കവിത)

കരയുവാനായ് ഭൂമിയില്‍ പിറന്നു  ഞാന്‍
പിറന്ന, നാള്‍ തൊട്ടിറ്റു സ്നേഹത്തിനായ്
കണ്ണീരില്‍ മുങ്ങി  ഞാനേകനായ്ഈ  ഭൂവില്‍
പാരിനു ഭാരമായ് അലഞ്ഞു തിരിയുന്നു

മാദൃസ്നേഹം എന്തെന്നറിയാതെയും 
പിതാവിന്‍ ലാളന ഒട്ടുമേ എല്ക്കാതയും 
ഉറ്റവരാരുമേ ഇല്ലാത്തൊരു ജന്മം
ഞാന്‍ ഉത്തരമില്ലാത്തൊരു ചോദ്യം

മുട്ടില്ല, ഒരുനേരത്തെ കഞ്ഞിക്കു
ഭിക്ഷചോദിചീടുകില്‍ വിശപ്പകറ്റീടാം 
തണ്ണീര്‍പന്തല്‍, അതില്‍, കുടിനീരതും
സ്നേഹമെന്നതെവിടെ ലഭിക്കും

ആര്‍ദ്രമാംഹൃദയങ്ങള്‍ ഏറയുണ്ടെന്നാലും 
ആശ്വാസമേകാന്‍ അനാഥനാരുമില്ല
തങ്ങുവാന്‍ അനാഥമന്ദിരം ഉണ്ടെന്നാലും
സ്നേഹമതവിടെയും അനാഥനന്യം

ആകാശ മേടയില്‍ വിളങ്ങിനില്‍ക്കും
അമ്പിളിമാമനെ വേണ്ടെനിക്ക്
സ്നേഹം ,ഒരിറ്റു സ്നേഹം അനാഥനു
ചോദിപ്പതു ഞാനിതൊന്നു മാത്രം ,

Friday, February 18, 2011

സ്മശാനം (കവിത)

പാതിരാവായി അയ്യോ ,,

കൂകുന്നതാ കാലന്‍ കോഴി ഒന്ന്

രാത്രിതന്‍ കൂരിരുളില്‍

പാറുന്നു നിശാശലഭങ്ങള്‍ എങ്ങും

ചേരികളില്‍ എങ്ങോ

ഓരിയിടുന്നു  നായകള്‍ ഉച്ചമായ്

കുന്നിന്‍നെറുകില്‍ അങ്ങ്

അലയുന്നു കുറുനരികള്‍ കൂട്ടമായ്‌

സ്മശാനമിതില്‍ ഇങ്ങ്‌

ചിറകടിക്കും നരിച്ചീറുകള്‍ ഭ്രാന്തമായ്

ശവപെട്ടിതന്‍ മുകളില്‍ 

ചാറ്റല്‍ മഴയില്‍ മുത്തുകള്‍ ചിതറുന്നു 

പാലപ്പൂവിന്‍ ഗന്ധം 

പാതിരാ കാറ്റിതില്‍ ഉതിരുന്നു ചുറ്റും

കരിമ്പന്‍ ഒന്നെന്നെ

പട്ടയാം കരങ്ങളാല്‍ മാടിവിളിക്കുന്നു

ഞാനിതാ പോകുന്നു

ഒന്ന് മയങ്ങുവാന്‍ ഒരിടം തേടി

Tuesday, February 15, 2011

സന്ദേഹം (കവിത)

ഓരോ ദിനവും ഓരോരാത്രിയും ,
ഞാറ്റുവേലയില്‍ ഇറ്റു വീഴും ,
മഴത്തുള്ളികള്‍ മുത്തുപോല്‍
മനസ്സില്‍എങ്ങോ ഏതോകോണില്‍
ഹൃദയതാളത്തില്‍ ലയിച്ചങ്ങിരിക്കവേ
മുല്ലമൊട്ടുകള്‍ വിരിഞ്ഞിടും  നേരങ്ങളില്‍
ഓരോസായം സന്ധ്യകളിലും  
ഓര്‍മ്മകള്‍  വിട്ടു പിരിയാത്തോരീ
ഒഴിവുകാലത്തിന്റെ അലസതതന്നിലും
മഴത്തുള്ളികളുടെ ലാസ്യഭാവം പോല്‍
ഈറനാം എന്മനം  പ്രേമാര്‍ദ്രമാകുംമ്പോള്‍,
നീയറിയാതെ പോകുന്നു ഒരു സത്യമുണ്ട്,
ഞാന്‍ പറയാതിരുന്നോരാ സത്യം .
ഞാന്‍ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു ,,
പവിഴമല്ലി പൂക്കള്‍ പട്ടുമെത്ത വിരിച്ചൊരു തോപ്പില്‍  ,
ഒരു കളിതെന്നല്‍ നിന്‍ കവിളില്‍ ഉമ്മ വയ്ക്കുംനേരം മഴത്തുള്ളികള്‍ നിന്ടെ  മേല്‍ചിന്നിചിതറുംപോള്‍ 
എന്‍മനം വിതുമ്പുന്നു,എന്‍ പ്രിയേ
നീയെന്നെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നോ ?

Thursday, February 10, 2011

ജനനം (കവിത)


അമ്മതന്‍ ഗര്‍ഭപാത്രമൊന്നിലായ്  എത്രനാള്‍

ഭൂലോകം ഇതെന്തന്നറിയാതൊരു ഭ്രൂണമായ്‌

ഒട്ടുനാള്‍  മജ്ജയുംമാംസ്സവും ചെര്‍ന്നീടവേ

ഈലോകം എന്തെന്നരിയാത്തോരുണ്ണി ആയ്‌

എത്രനാള്‍ ,എത്രനാള്‍ ഉണര്‍ന്നുംമുറങ്ങിയും 

ഊമയായ്  ,അന്ധനായ്‌ ബധിരനായ്  അവന്‍

തിരിഞ്ഞും, ഇഴഞ്ഞുംമറിഞ്ഞും ,നാളുകള്‍

അമ്മതന്‍ രക്തവും, ഊര്ജവുമൂറ്റിയും 

ഏതോഒരു നാളൊന്നിലായങ്ങവന്‍  മെല്ലെ

പൊക്കിള്‍ക്കൊടി ബന്ധത്തിന്‍ചങ്ങലയറുത്തു

ഒരുകുഞ്ഞു തേങ്ങലുമായിങ്ങു ഭൂമിയില്‍

ഐശ്വര്യം തുളുമ്പുംപൈതലോന്നായ് മാറി

സ്നേഹവാത്സല്ല്യം ക്കൂട്ടികുറുക്കിയമ്മയേകി

അമൃതിനൊത്തുള്ലോരാ,  അമ്മിഞ്ഞപ്പാലും

അച്ഛനോ അവനേകി ലാളനചേര്‍ത്തറിവും

വളര്‍ന്നവന്‍ നല്ലൊരുനാളെ തന്‍പൌരനായ്..