Wednesday, February 23, 2011

ഏകാന്തത (കവിത)

ഞാനൊരു  ഏകാന്തന്‍,
ഇന്നീഭൂമി എന്‍ തടവറ
ഈഏകാന്തത എനിക്കേകി
ഒരുപിടി  സ്വപ്നങ്ങള്‍ മാത്രം


എന്‍ ഏകാന്തമാം  ദിനങ്ങളില്‍ 
മോഹങ്ങളെല്ലാം അടര്‍ന്നുവീണു
ജീവിതവഴിത്താരയില്‍ എന്നും
ഞാന്‍ വെറുമൊരു ഏകാന്ത പഥികന്‍


നഷ്ടസ്വപ്നങ്ങളും 
മൌനനൊമ്പരങ്ങളും  
എകാന്തമാം ചിന്തയും
തകര്ത്തു എന്‍  ജീവിതം


പാഴ്മാരുഭൂവില്‍ ചിന്നിയ
ചാറ്റല്‍  മഴപോല്‍ ഞാനീ ഭൂവില്‍
എന്തിനെന്നറിയാതെ ആശ്രയമില്ലാതെ
ഒറ്റയ്ക്ക് നില്‍ക്കുന്നു ഒരു ശിലപോല്‍


''ഹേ മനുഷ്യാ,, നിര്‍ത്ത്നിന്‍ ജല്‍പ്പനം
ഒന്നുമറിയാതൊന്നും കേള്‍ക്കാതുള്ളോരു 
ജീവിതം അല്ലോ സ്രേഷ്ട്ടമാംജീവിതം
എത്ര മഹത്തരം അതെന്നറിഞ്ഞീടുക നീ ''


വേണ്ടവേണ്ടെന്‍ മനമേ, നിന്‍
ആശ്വാസ വാക്കുകള്‍
ഏകാന്തവാസം ഇത്
സ്രേഷ്ട്ടമെന്നോതുവാന്‍ നിനക്ക് ലജ്ജയില്ലേ  ?


ആര് പഠിപ്പിച്ചു ഇത്തരം വാക്കുകള്‍
ഇല്ല നീയെന്‍ മനമല്ല,പോവുക,,,പോവുക
പോയിടൂ വേഗം എന്നില്നീന്നകലെ
വെടിയെണം എനിക്കിന്നീ ഏകാന്തവാസം.

No comments:

Post a Comment