Wednesday, February 23, 2011

പുഞ്ചിരി (കവിത)

സുന്ദരീ കണ്ടുഞ്ഞാന്‍, 
ആ  പുഞ്ചിരിയില്‍
വിടര്ന്നിടും രണ്ടു ,  
പനിനീര്‍    ദളങ്ങള്‍
ചന്തമേറുംനിന്‍ പുഞ്ചിരി
എന്‍ഹൃത്തില്‍ ആകയും
ചന്ദ്രകാന്ത പ്രഭ ചൊരിഞ്ഞു .
കുളിര്‍ തൂകുമാപുഞ്ചിരി
തരളിതമാക്കിയെന്‍  മനം
പുതു മഴതുള്ളി  ഒരു
പുല്‍കൊടിയെ, എന്നപോല്‍
പൂന്തേന്‍ചഷകമൊന്ന്  എന്‍  
ചുണ്ടോടു ചേര്‍ത്തപോല്‍
എന്നില്‍, ഉന്മാദമത് ഉണരത്തി.
ഒരുകുഞ്ഞു കുളിര്‍കാറ്റായ്
സുഖമേറുംമൊര് അനുഭൂതി
നീറുമെന്‍ പ്രാണനില്‍ ഏകി 
ഉള്ളിലെ നോവുകള്‍ തെല്ലടങ്ങി 
പാലൊളി ചന്ദ്രിക ഒന്നെത്തി
ഇരുളിനെ അകറ്റീടും പോല്‍
ഇനിയുമാ പുഞ്ചിരി തൂകി
ദളങ്ങള്‍ വിടരുവാനായ്
എന്തുഞാനേകണം പ്രിയസഖീ.

No comments:

Post a Comment