സിന്ദൂരം തൂകിയ സന്ധ്യയൊന്നില്
സുന്ദരിയാം ചന്ദ്രിക പാല് ചുരത്തി .
ഈറന്ചേല ഞൊറിഞ്ഞുടുത്തു-
തെന്നെല് ,ചാമരം വീശി നിന്നു .
മേഘമാം പട്ടു പുതപ്പു മാറ്റി ,
കണ്ചിമ്മി വിടര്ന്നു താരകങ്ങള് .
തൊടിയില് എങ്ങോ മറഞ്ഞിരുന്നു
രാഗങ്ങള് ഉതിര്ത്തു ചീവീടുകള്.
രാത്രിയെ പുളകിത ഗാത്രിയാക്കാന്
നറുമണം തൂകി നിശാഗന്ധികള് .
രാക്കിളി പാടും താരാട്ടുപാട്ടില്
നിദ്രയെപുല്കി പുല്കൊടിപോലും .
യാമങ്ങളീവിധം നീങ്ങവെ, ഞാന്-
ദൂരയായ് കേട്ടു ആരവങ്ങള് .
എത്തീടുന്നു അവള് എന് തോഴി .
എന്നെ തഴുകി ഉറക്കുവാനായ്
ധുന്ധുഭിനാദം മുഴക്കി മെല്ലെ
എന്നോമല് സഖിയാം, മാരി അവള് ,
.




