Friday, January 7, 2011

പ്രണയം (കവിത )

എന്നോര്‍മതന്‍ തീരങ്ങളില്‍

കൂടണയും പ്രണയമേ

എന്നോ മറന്നൊരു പാട്ടിന്‍ ശീലുകള്‍

വീണ്ടും ഉണര്‍ന്നു  എന്‍മനോവീണയില്‍

നെഞ്ചുടുക്കില്‍ താളമുതിര്‍ന്നു

മനസ്സിന്‍ കോണില്‍ മൌനമുടഞ്ഞു

ആടി പാടാന്‍ മോഹമുണര്‍ന്നു

ആശകളൊക്കെയും ഓടിയണഞ്ഞു

നോമ്പരമെല്ലാം ഉള്ളിലൊതുക്കി

ഉള്ളിലെ സ്വപ്നം ചിറകു വിരിച്ചു

സ്നേഹം പുല്‍കി ഉണര്‍ത്തിയ ശീലില്‍

മോഹപ്പൈക്കിളി പാറിനടന്നു

Sunday, January 2, 2011

പനിനീര്‍പ്പൂ (കവിത)


പനിനീര്‍പ്പൂ
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
സുന്ദരീ നിന്‍മേനിയില്‍ , കവിള്‍തടങ്ങളില്‍
എന്തിത്ര ചിന്തൂരം  ,എന്തിനീ തുടുതുടിപ്പ്,?
പുലരിയില്‍  , പൊന്കതിര്‍   ശോഭയില്‍
വിടര്‍ന്നൊരു ചെമ്പനീര്‍ പൂവേ ....
ധളങ്ങളില്‍ പനിനീര്‍ പൊഴിച്ച് ,
മനോഹാരിണീ,നീ ഏകാകിനിയായ്
പട്ടുമേനിയില്‍ സൌരഭ്യവുമായ്
പ്രേമലോലയായ് ചാഞ്ചാടി മെല്ലെ
കാത്തു നില്പ്പതാരെ നീ സുന്ദരീ ...?

Thursday, December 30, 2010

ആശംസ (കവിത)











നവവത്സരാശംസകള്‍
................................................
ഒരുപകല്‍ വിടചൊല്ലി പിരിഞ്ഞു  'സന്ധ്യ'യ്ക്കായ് .
സന്ധ്യയോ സ്വാഗതമരുളി മറ്റൊരു പകലിനായ്.
ഓരോ പകലും ,ഓരോ സന്ധ്യയും കടന്നുപോയ്,
ആഴ്ച്ച അതൊന്നിങ്ങ് എത്തീടുന്നു മെല്ലെയായ്.
ആഴ്ച്ചകള്‍ നാല് നീങ്ങിയങ്ങ് മന്ദമായ് .
മാസം അതൊന്നു എത്തിയിങ്ങ് ചാരെയായ്
മാസ്സങ്ങളും മെല്ലെ  മെല്ലെ  കടന്നുപോയി
ആ സുന്ദര നിമിഷമതിങ്ങ് വന്നുചേര്‍ന്നു നമുക്കായ്
നേരുന്നു ,നവവത്സരാശംസകള്‍ നിങ്ങള്‍ക്കായ് .

Monday, December 27, 2010

മഴ ഒരു സംഗീതം (കവിത)

എകാന്തമാം എന്‍രാത്രികളില്‍ അവള്‍
ശോകാര്‍ദ്രമാം ഒരു സംഗീതം പോല്‍
ഇരുളിന്‍ മറവില്‍ തേങ്ങിയെത്തും,
മിഴിനീര്തൂകും ഗീതം .
പുലരിയിലവള്‍ കണ്ണീരുതുടച്ചു
പുഞ്ചിരിതൂകി മറയുമൊരു മനോഹരി
ഇരുണ്ട്കുളിരൂറും രാത്രികളും
നനുത്തസുഖമേറും പകലുകളും
എനിക്കേകും സുന്ദരിയവള്‍
മഞ്ഞുതുള്ളിയാല്‍ വിടരുമിതള്‍പോല്‍
മേല്ലെവേ എന്നോര്മകള്‍ ഉണര്‍ത്തും
ചില നേരങ്ങളില്‍ എന്നോര്മകളെല്ലാം
കഴുകി പുത്തനാം ഉണര്‍വുകളേകും 
വരണ്ട ഭൂമിയില്‍ സ്വാന്ത്വനമേകും
മഴയേ നീയൊരു സ്വാന്ത്വനഗീതം
വിണ്ണില്‍നിന്നും മണ്ണിലേയ്ക്കിറങ്ങി
മണ്ണില്‍ നിന്നും മനസ്സിലേയ്ക്കെത്തും
മഴയേ നീയൊരു അനുരാഗഗീതം.

ഇന്ന് ഞാന്‍ നാളെ നീ (കവിത)


,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

സ്വപ്നങ്ങളൊക്കെയും അമ്പേ തകര്‍ക്ക്ന്നോരു,

മൃത്യുവിന്‍ രഥചക്രം ചാരേതിരിയുന്നു.

മിന്നും കിരീടം, അതുചൂടി മരണം ഇരിക്കുന്നു .

മാടീ വിളിക്കുന്നവനോരോ ജന്മത്തെയും .

മണ്ണില്‍ ശരീരം അത്  വെടിഞ്ഞു നിന്‍ -

ആത്മാവുമായവന്‍ തേരില്‍ പറക്കുന്നു  .

ആരാലുമാവില്ല അവനേ തടയുവാന്‍ ,

ആര്‍ക്കുംകഴിയില്ല വിടചൊല്ലിപ്പിരിയുവാന്‍.

ഒട്ടുമേ കഴിയില്ല  ഓടീഒളിക്കുവാന്‍. 

നിനക്കോ കഴിയില്ലെന്നൊപ്പംകൂടുവാന്‍ ,

എനിക്കും ആവില്ല കൂട്ടാളിയെ കൂട്ടുവാന്‍ .

ഓര്‍മയില്‍ കരുതേണ്ടതൊന്നുമാത്രം ,

''ഇന്ന് ഞാന്‍ നാളെ നീ എന്ന സത്യം ''.

Sunday, December 26, 2010

മഴ (കവിത)

മലകള്‍ താഴുകിയൊരു
കുളിര്‍കാറ്റിന്‍  കൂട്ടായ്,
ഓരോ കണത്തിലും
മുത്തായ്‌ തിളങ്ങും
മഴനീര്‍ കനവായ് നീ-
യെന്നരുകില്‍ അണയൂ,
മുകിലേ മഴമുകിലേ.
കേരം നിറഞ്ഞോരെന്‍
സുന്ദരമാം ഗ്രാമം തന്നില്‍
മാന്‍കുരുന്നുകള്‍ മേയുമീ
പുല്‍ത്തകിടി തന്നില്‍ ,
കോടമഞ്ഞില്‍ പീലിവിടര്‍ത്തും
മയിലുകള്‍ തന്‍ താഴ്വരയില്‍
ഹംസങ്ങള്‍ ഇണചേരും
വാഹിനീ തടങ്ങളില്‍
ചെന്ത്താമാര വിടരുമാ -
അമ്പല കുളങ്ങളില്‍
ശോശന്ന പൂവിരിയും
പള്ളി  അങ്കണങ്ങളില്‍
വന്‍ മരുഭൂതന്നിലെ
പള്ളി മിനാരങ്ങളില്‍
വേഴാമ്പലായ് കേഴും
എന്‍ ,കുടില്‍ മുറ്റത്തും
പെയ്തിറങ്ങൂനീ മുകിലെ
മണ്ണിനു വിണ്ണിന്‍ വരദാനമേ .
-

Sunday, December 12, 2010

പ്രവാസി

;;മരണം;; ,ഇത് ജീവിതത്തിന്‍റെ അവസാന വാക്കല്ല ,യഥാര്‍ത്ഥ ജീവിതത്തിന്‍റെ കവാടം
ആണ് 'മരണം'.   പരലോകത്താണ് നമ്മുടെ ഓരോരുത്തരുടെയും യഥാര്‍ത്ഥ ജീവിതം , അവിടെ ഇന്ത്യയോ ,ചൈനയോ ,അമേരിക്കയോ, ഒന്നും തന്നെയില്ല  . ഉള്ളത് രണ്ടേ രണ്ടു മാത്രം ,ദൈവീക നിയമങ്ങള്‍ക്കു കീഴ്പെടുകയും ,ദൈവത്തെ മാത്രം നമിച്ചു കൊണ്ട് ജീവിക്കുന്നവര്‍ക്കുള്ള സുഖസമ്പൂര്‍ണമായ  സ്വര്‍ഗ്ഗവും ,ദൈവ നിയമങ്ങള്‍ അവഗണിക്കയും, താന്തോന്നിയായ് ജീവിക്കുന്നവര്‍ക്കും ഉള്ള  നിത്യദുരിതപൂര്‍ണവും ആയ  നരകവും.അപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ ആലോചിക്കേണ്ടത് ഒന്ന് മാത്രം, 
എന്താണ് ജീവിത ലക്‌ഷ്യം ?.
ഈ ലോകത്തിലുള്ള സുഖസമൃദ്ധി മാത്രം കണക്കാക്കുകയും അത് നേടി എടുക്കുകയും ആണോ ലക്‌ഷ്യം ,? അല്ല . ഇവിടെ നമുക്ക് ഏറിവന്നാല്‍ ജീവിക്കാന്‍ കഴിയുക എഴുപതോ എന്പതോ വര്ഷം മാത്രമാണ് .അത് നാം ദൈവ നിയമങ്ങള്‍ അനുസ്സരിച്ച് ,ഖുര്‍ആന്‍,ബൈബിള്‍,ഭഗവത്ഗീത,ഇതില്‍ ഏതിന്‍ടെ സഹായത്തോട്‌    ആണെങ്കിലും  നന്മയുടെ മാര്‍ഗത്തില്‍ , ചിലവഴിച്ചാല്‍ നമുക്ക് കിട്ടാനിരിക്കുന്നത്‌ അറ്റമില്ലത്തതും നമ്മുടെ ഭാവനയില്‍ കണക്കുകൂട്ടാന്‍ പറ്റാത്തതുമായ സ്വര്‍ഗീയ ജീവിതമാണ് ,മറിച്ച് ദൈവനിയമങ്ങള്ക്ക് വിപരീതമായ് ചിലവഴിച്ചു എഴുപതോ എന്പതോ വര്ഷം എന്ന് ഒരു ഉറപ്പും ഇല്ലാതെ താന്തോന്നിയായ് കഴിച്ചുകൂട്ടിയാല്‍ കിട്ടുക അവസാനമില്ലാത്ത നരക ജീവിതമാണ് ,
അതിനാല്‍ ജീവിത ലക്‌ഷ്യം പരലോകവും ശാശ്വത മോക്ഷവും ആയിരിക്കേണം .
ഈ ലോകത്ത് ഒരു പ്രവാസിയായ് കഴിഞ്ഞുകൂടണം ,പരലോകം സ്വന്തം നാടായ്‌ കണ്ട് അവിടേയ്ക്കു സ്ഥിരതാമസ്സമാക്കാന്‍ വെമ്പുന്ന ഒരു പ്രവാസി ,അതായിരിക്കണം നാം ഓരോരുത്തരും ,