Friday, December 3, 2010

ചിത (കവിത)

ദുഃഖങ്ങളൊക്കെയും ചാപല്യമല്ലെ,
ചാരുതേ നിന്‍ ദിനങ്ങള്‍ എത്രയോ ബാക്കി ,
മനസ്സിനെ മദിക്കും നോവുകളെല്ലാം ,
ചിതയില്‍ വെടിഞ്ഞു മുക്തി നേടൂ .
ജന്മം തന്നത് ഈശ്വരനെങ്കില്‍ ,
അവനില്‍ കാണൂ രക്ഷകനെയും ,
ദുഃഖം മറക്കാന്‍ പുഞ്ചിരി അണിയൂ,
സ്നേഹം ആയെന്നും നടമാടൂ എങ്ങും .
ബന്ധങ്ങള്‍ തന്‍ ബന്ധനങ്ങള്‍ ,
വേണ്ടെന്നു വയ്ക്കാന്‍ കഴിയില്ല എങ്കിലും ,
ബന്ധുക്കളെക്കാള്‍ എത്രയോ ശ്രേഷ്ട്ടം
ആശ്വാസ്സ വാക്കാല്‍ ചാമരം വീശും
നന്മ നിറഞ്ഞ നല്ലവരാം തോഴര്‍ .

Thursday, December 2, 2010

പുലരി (കവിത)

     ഉണരൂ ഉഷസ്സെ ഓര്‍മ്മകള്‍ തന്‍ മഞ്ചലില്‍ നിന്നും,
     മഴ നീര്‍ കണങ്ങള്‍ ഉതിരുമീ വേളയില്‍
     മധുര കിനാവിന്‍ താരാട്ടു കെട്ടുറങ്ങും ,
     മനോഹരീ മന്ദം നീ ഉണരൂ .
     മണിക്കൊലുസ്സിന്‍ താളം കേള്‍ക്കാന്‍ .
     മമ ഹൃദയം വെമ്പുന്നു തോഴീ ,
     മാണിക്ക്യ വീണയില്‍ ഒരു രാഗം മീട്ടി ,  
     മന്ദമായ് ഉണരൂ നീ യെന്‍ പുലരി .
     മാമയില്‍ തന്‍ ആനന്തനൃത്തവും ,
     മഴവില്ലിന്‍ ഏഴു  വര്‍ണങ്ങളും ,
     മതിയോളം കാണുവാന്‍ കൊതിചീടുമെന്‍- .
     മനതാരിന്‍ വെമ്പല്‍ നീ അറിയുന്നില്ലേ ,
     മിന്നാമിനുങ്ങുകള്‍ മിന്നിമറയുന്നു ,
     മാന്തളിര്‍ ഉണ്ണും കുരുവികള്‍ പാടുന്നു .
     മലരുകളെല്ലാം മെല്ലെ വിടരുന്നു ,
     മധുര പ്രദീക്ഷയില്‍ ഞാനുമിരിക്കുന്നു .

Saturday, November 27, 2010

ചാക്കോ വെറും ചാക്കോ (കഥ)

ചാക്കോ എന്നൊരു മുതലാളി ഉണ്ടായിരുന്നു ,അയാളുടെ വീട്ടില്‍ ഒരു കരിമ്പന ഉണ്ടായിരുന്നതിനാല്‍ അയാള്‍ ''കരിമ്പനചാക്കോ'' എന്നാണ് അറിയപെട്ടിരുന്നത് .
ഒരു ദിവസം അയാള്‍ കരിമ്പനയുടെ കുറച്ച് പട്ട വെട്ടി ഒതുക്കി .അന്ന് മുതല്‍ അയാള്‍ ''പനമ്പട്ടചാക്കോ'' ആയി .പിന്നീട് ഒരു മഴ സീസണില്‍ ഇടിവെട്ടി പനയുടെ മണ്ട പോയി. അങ്ങനെ '' ഇടിപ്പനചാക്കോ'' എന്ന് പേര് വീണു.ഇടി വീണ പന ഇനി നിന്നിട്ട് കാര്യമില്ലാന്നു തോന്നി അയാള്‍ പനയുടെ മണ്ട വെട്ടി . അതോടെ  പേര് ''പനവെട്ടിചാക്കോ'' എന്നായി. കുറച്ച് നാള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പനയുടെ ബാക്കി കുറച്ചുകൂടി ഉണങ്ങി ,അതിന്‍റെ നടുക്ക് വച്ച് വെട്ടികളഞ്ഞു അതാ പേര് വീണ്ടും മാറുന്നു , ''നടുവെട്ടിചാക്കോ'' . ഈ അവസ്സരത്തില്‍ ആണ് നാട്ടിലാകെ തന്ടെ  പേരില്‍  മാറ്റം വന്ന കാര്യം അയാള്‍ അറിഞ്ഞത്. ''കരിമ്പനചാക്കോ'' നടുവെട്ടിചാക്കോ ആയതില്‍ ഉള്ള അമര്‍ഷം ബാക്കി നിന്ന പനയുടെ അടുക്കല്‍ തീര്‍ത്തു .പനം കുറ്റിയോളം ചേര്‍ത്ത് വെട്ടി കളഞ്ഞു . കുറ്റി മാത്രം ബാക്കി യായി .  നാട്ടുകരുണ്ടോ വിടുന്നു ,പുതിയ പേരിട്ടു ''പനംകുറ്റിചാക്കോ'' . ദേഷ്യം മൂത്ത് അയാള്‍ വേര് ഉള്‍പ്പടെ മാന്തി കളഞ്ഞു ,വീണ്ടും പേര് മാറ്റം ''വേര്മാന്തിചാക്കോ'' .സഹി കേട്ട് ചാക്കോ പത്രത്തില്‍ പരസ്യം കൊടുത്തു ,എന്ടെ പേര് വേര്മാന്തിചാക്കോ എന്നല്ല വെറും ചാക്കോ എന്നാണ്. എന്തായാലും ഈ പരസ്യം വന്നതിനു ശേഷം ആരും അയാളെ വേര്മാന്തിചാക്കോ എന്ന് വിളിച്ചില്ല. പകരം ''വെറുംചാക്കോ'' എന്ന് വിളിച്ചു . മരിക്കുന്നവരെ അയാള്‍ ''വെറുംചാക്കോ'' ആയിരുന്നു .. 

Wednesday, November 24, 2010

അമ്മേ നീ ഒരു ദേവാലയം (കഥ)

                 അമ്മേ നീ ഒരു ദേവാലയം
ഭര്‍ത്താവിന്‍റെ മരണ ശേഷം ആ അമ്മ വളരെ കഷ്ട്ടപെട്ടാണ് ആ മകനെ വളര്‍ത്തിയത്‌ .വിവാഹ പ്രായമെത്തിയപ്പോള്‍ അവന്‍ ഒരു ഭാര്യയെ കണ്ടെത്തി .അമ്മയും, മകനും, ഭാര്യയും .
ദിനങ്ങള്‍ കടന്നു പോയ്കൊണ്ടിരിക്കെ ,ഭാര്യയില്‍ മാറ്റങ്ങള്‍ കണ്ടു തുടങ്ങി  ,അമ്മയ്ക്ക് മകനോടുള്ള സ്നേഹത്തില്‍ അവള്‍ക്ക് അസൂയ തോന്നി തുടങ്ങുന്നു .ക്രമേണ അസൂയ വെറുപ്പാകുന്നു .എങ്ങിനെ തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തില്‍ നിന്നും അമ്മയെ ഒഴിവാക്കും എന്ന ചിന്തയായി പിന്നീട് .
ഒടുവില്‍ ലക്‌ഷ്യം നേടാന്‍ അവള്‍ ഒരു വഴി   കണ്ടെത്തുന്നു ,അവള്‍ക്ക് പ്രേതബാധ  കൂടിയിരിക്കയാണ് എന്നും ബാധ ഒഴുപ്പിക്കാന്‍ പൂജ ചെയ്യണം ,പൂജയ്ക്ക് ഭര്‍ത്താവിന്‍റെ അമ്മയുടെ കരള്‍ വേണമെന്നും ,ഒരു ദുര്‍മന്ത്രവാതി വഴി അവള്‍ ഭര്‍ത്താവിനെ അറിയിച്ചു .
അങ്ങനെ ആ ക്രൂരനായ മകന്‍ തന്ടെ അമ്മയെ കൊല്ലുകയും കരള്‍ പറിച്ച്എടുക്കയും ചെയ്തു .
പിടയ്ക്കുന്ന കരളുമായ്‌ ആ നികൃഷ്ട്ടജന്മം, മന്ത്രവാതിയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോകുന്ന വഴി കല്ലില്‍ തട്ടി വീഴാന്‍ തുടങ്ങി .അപ്പോള്‍ അവന്ടെ കയ്യില്‍ ഇരുന്ന് ആ പാവം അമ്മയുടെ കരള്‍ പറയുന്നു ,''അയ്യോ മോനെ വീഴല്ലേ, കല്ലില്‍ തട്ടാതെ നോക്കി നടക്ക്.''

Friday, November 5, 2010

എന്ടെ വിദ്യാലയം (കവിത)

 

     എന്ടെ വിദ്യാലയം                                                           
                               
                                                                        
മധുവൂറം പൂക്കള്‍
                    വിരിഞ്ഞു നില്‍ക്കും
മണമേറും പൂന്തോപ്പ്‌
                ആണ്,എന്‍ പാഠ;ശാല
ശിഷ്യരാം  പുഷ്പ്പങ്ങള്‍
              സ്നേഹമായീ തോപ്പില്‍
ഗുരുക്കളാം ഊര്‍ജത്താല്‍
                    സൌരഭ്യം നല്‍കുന്നു
ഈതോപ്പിനുള്ളില്‍ .
                    സത്യവും സ്നേഹവും
പേറുന്ന ശിഷ്യരും
                     നന്മയും തെളിമയും
ഊട്ടുന്ന ഗുരുക്കളും
                      ഒന്നിച്ചു വിളങ്ങുന്നു
ഈതോപ്പിനുള്ളില്‍
                     പ്രാവുകള്‍ കുറുകുന്ന
മച്ചും പുറവും
                     കിളികള്‍ പാടുന്ന
പൂമര ചില്ലയും
                      പുല്‍മേടുകളും
ആല്‍മരത്തണലും
                   ഒത്തു ചേര്‍ന്നുള്ള
എന്‍ടെ  വിദ്യാലയം

Thursday, November 4, 2010

എന്ടെ നാട് (കവിത)

                            എന്ടെ നാട്
മലകള്‍ മരങ്ങള്‍ മതങ്ങള്‍ ,
മലരുകളും മലര്‍വനികളും,
നാടന്‍പാട്ടും നാടോടിതെയ്യവും ,
വിളങ്ങി നില്‍ക്കും മലയാളമേ ,
കുര്‍ബാന കൈകൊള്ളും മലയാളമെ.


കാടുകള്‍ കൈതകള്‍ കാട്ടരുവികള്‍ ,
കേരവൃക്ഷങ്ങളും കാട്ടാനകൂട്ടവും ,
തപ്പുംതുടിയും താരാട്ട്പാട്ടും  ,
ഒത്തു ചേരുന്നൊരു മലയാളമേ,
ബാങ്കുവിളി കേട്ടുണരുന്ന മലയാളമെ.


മൈനകള്‍ മങ്കകള്‍   മന്ദാരങ്ങള്‍ ,
മാരിവില്ലും മാന്‍പേടകളും,
കളരിപയറ്റും  കോല്‍കളിയും,
കൌതുകം നല്‍കിടും മലയാളമേ ,
ശാന്തി മന്ത്രം ഉയരും മലയാളമെ.


കദളികള്‍ കടമ്പുകള്‍ കായലുകള്‍ ,
ഓണക്കളിയും ,ഒപ്പനയും ,
മാര്‍ഗംകളിയും മയിലാട്ടങ്ങളും ,
കൊണ്ടാടുന്നൊരു മലയാളമേ,
മരതക ചേല ചുറ്റിയ മലയാളമെ .

Saturday, October 23, 2010

രണ്ടു രൂപയും ഒരു പിടി സ്വപ്നങ്ങളും(കഥ)

രണ്ടു രൂപയും ഒരു  പിടി     സ്വപ്നങ്ങളും 
         
അന്നും വേലു തന്ടെ കച്ചവട ചരക്കുകള് മായി ഇറങ്ങി ,പല പല ദൈവങ്ങളുടെയും മറ്റും സുന്ദര രൂപങ്ങള്‍ വേലുവിന്റെ കച്ചവട ചരക്കായ കളിമണ്‍ പ്രതിമകളില്‍ ഉണ്ട്. എന്നാല്‍ ഇപ്പോള്‍ ആര്‍ക്കും അത്തരം പ്രതിമകള്‍ വേണ്ട ,പൂച്ച പട്ടി തുടങ്ങിയ പ്രതിമകള്‍ കൊണ്ട് അലങ്കാര മുറികള്‍ മോഡി പിടിപ്പിക്കുവനാണ് എല്ലാവര്ക്കും താല്പര്യം .അതിനാല്‍ കച്ചവടം മോശമാണ് .
പട്ടിണി മാറ്റാം.വൈകും നേരങ്ങളില്‍ കടല്‍ തീരത്തെത്തുന്ന വിദേശികളാണ് അവന്ടെ ലക്‌ഷ്യം .ആര്‍ക്കെങ്കിലും പ്രതിമകളില്‍ കവ്തുകം തോന്നിയാല്‍ കുടുമ്പം പട്ടിണിയില്‍ നിന്നു രക്ഷ പെടും .ഭാര്യയും രണ്ടു കുഞ്ഞുങ്ങളും അടങ്ങിയ കുടുമ്പം .അന്നന്ന് കിട്ടുന്ന വരുമാനം കൊണ്ട് അന്നം നേടുന്നു .
ഒരു നാള്‍ വേലുവിന്റെ പ്രതിമകള്‍ വാങ്ങാന്‍ ആരുമില്ലതായാല്‍ കുടുമ്പം പട്ടിണി തന്നെ .അവന്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന അവന്ടെ ദൈവം അവനെ ഇതുവരെ ചതിച്ചിട്ടില്ല . അദ്വാനത്തിന് കൂലി അവനു കിട്ടാറുണ്ട് .
ഉള്ളില്‍ ഉള്ള ദുക്കവും പേറി അലയടിച്ചുയരുന്ന തിരമാലകള്‍ എണ്ണിഇരുപ്പു തുടങ്ങിയിട്ട് ഏറനേരം ആയി ,ഇതുവരെ കച്ചവടം ഒന്നും നടന്നില്ല .നാല് പ്രതിമകള്‍ വിറ്റാല്‍ കിട്ടുക ഇരുപതു രൂപയാണ് .അരിയും മറ്റും വാങ്ങി കഴിഞ്ഞാല്‍ ഒന്നോ രണ്ടോ രൂപ മിച്ചം കിട്ടും .അത് ഭാര്യയെ എല്പിക്കും
ഈ മിച്ചം വയ്ക്കുന്ന പണം സൊരൂപിച്ചാണ് കുട്ടികളുടെ പടിപ്പാവശ്യങ്ങള്‍ നടത്തുന്നത് .  
ചിന്തിച്ചു ചിന്തിച്ചു വീണ്ടും കാട് കയറാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് രണ്ടു  വിദേശികള്‍ പ്രതിമയുടെ വില ചോതിച്ചത് ,അവ അവര്‍ക്ക് നന്നേ ഇഷ്ടമായീന്നു അവരുടെ കണ്ണുകളില്‍ നിന്നും വേലു വിനു മനസ്സിലായി .
ഇതുതന്നെ തക്കം ഇരട്ടി വില ചോതിക്കാം ,ഒത്താല്‍ പോക്കരിക്കായുടെ കടം വീട്ടണം .
എന്തായാലും ചോതിച്ച വിലക്ക് തന്നെ അവര്‍ പ്രതിമകള്‍ വാങ്ങി ,ഒത്തിരി ഒത്തിരി സന്തോഷത്തോടെ വേലു സഞ്ചിയും തൂക്കി നടന്നു ,അരിയും സാതനങ്ങളും വാങ്ങി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഇരുപത്തഞ്ചു രൂപ മിച്ചം .നേരെ പോക്കരിക്കയുടെ കടയില്‍ ചെന്ന് പത്തു രൂപ  കടം വീട്ടി .അപ്പോഴാണ് മനസ്സില്‍ ഒരാശ ഷാപ്പില്‍ ഒന്ന് കയറിയാലോ ?
പെട്ടെന്ന് തന്നെ ആ ആശ ഉപേഷിച്ചു .കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഓരോ ജോഡി ചെരുപ്പ് വാങ്ങാം ,ചെരുപ്പില്ലാതെ ആണ് അവര്‍ സ്കൂളില്‍ പോകുന്നത്‌.
എന്നാല്‍ ആ തീരുമാനവും മാറി .ഭാര്യയ്ക്ക് മാറി ഉടുക്കാന്‍ ഒരു മുണ്ട് വാങ്ങാം .നേരെ തുണി ക്കടയിലെയ്ക്ക് നടന്നു .അപ്പോള്‍ മറ്റൊരു ചിന്ത അവനെ പിടിക്കൂടി .ഈ പണം സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിരുന്നാല്‍ പലപ്പോഴായ് കിട്ടുന്ന പണം കൂട്ടി വച്ച് വീടിന്ടെ ഓല മാറ്റി ഒടാക്കാമല്ലോ .അതെ അതുതന്നെ ആണ് ശരിയായ തീരുമാനം .അവന്‍ തിരികെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് നടന്നു .വീട്ടിലെത്തിയപ്പോള്‍ അവിടെ ആരെയും കാണുന്നില്ല .അടുത്ത വീട്ടില്‍ അന്ന്വെഷിച്ചപ്പോള്‍ ഞെട്ടിക്കുന്ന വാര്‍ത്ത ആണ് കേട്ടത് .മൂത്ത കുട്ടിയെ പാമ്പ് കടിച്ചു ആശുപത്രിയില്‍ ആക്കിയത്രെ,വേലു പെട്ടെന്ന് തന്നെ ആശുപത്രിയില്‍ എത്തി .ഭാഗ്യം കുട്ടികൊന്നും സംഭവിച്ചില്ല .
പക്ഷെ ആശുപത്രി ബില്ലിലെ തുക കണ്ടപ്പോള്‍ വേലു വിന്ടെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു .''പതിമൂന്നു'' രൂപ .അന്നും, ഭാര്യേ എല്പ്പിക്കുവാന്‍ മിച്ചം രണ്ടു രൂപ മാത്രം .