Thursday, December 9, 2010

പൂന്തിങ്കള്‍ (കവിത)

            
  പൂന്തിങ്കള്‍  (കവിത)
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
മുത്തു പതിച്ചൊരു പട്ടുടുത്തു
മന്ദമായ് നീങ്ങും ഇന്ദുമതീ,
നിന്നുടയാടയില്‍ നിന്നിത്തിരി മുത്തുകള്‍,
ഇന്നിവിടെ വിതറിയാല്‍
പുലരിക്കുമാവില്ലേ നിന്‍ സാമീപ്യം ?.
പകലവന്‍ അവന്‍ ഇങ്ങെത്തും നേരം ,
നിന്നുടെ മുത്തുടയാടയും ചൂടി ,
എങ്ങു പോയ്‌ മറയും സുന്ദരീ നീ .
നിദ്രതന്‍ ആഴിയില്‍ നീരാടുവാനായ്,
നിലാ പൊഴിയുമാ ചേല ഉരിഞ്ഞു വച്ചോ ?.
താരകളാം തോഴികള്‍ കളിയായ്‌ ,
നിന്‍ പട്ടുച്ചേല കവര്‍നീടുകില്‍,
കറുത്തവാവാകില്ലേ പിന്നുള്ള സന്ധ്യകള്‍ ?.

Monday, December 6, 2010

പ്രണയം (കവിത)

പ്രിയമുള്ളവളേ ,,,,പ്രണയമേ ,
പിന്നയും നീയെന്നെ തൊട്ടുണര്‍ത്തി .
ആകാശതോപ്പിലെ നക്ഷത്രപൂപോല്‍,
മിന്നിതെളിയുന്നു എന്‍ മനം തന്നില്‍  .
മന്ദാരപൂക്കളും ഇളമാന്‍മിഴികളും,
തൂമഞ്ഞുതുള്ളിയും ചന്ദനതെന്നലും.
പൂനിലാഒളിയും നിന്‍പുഞ്ചിരിയും,
ഉള്കുളിരേകുന്നു എന്നോര്മകളില്‍ .
നിന്‍മനംമൂളും       ഓരോകൊഞ്ചലും ,
ഇളം കാറ്റിലുലയും നിന്‍ മുടിഇഴകളും .
നിന്‍ കവിള്‍  കുങ്കുമവര്‍ണവും,
കവിതകള്‍ആകുന്നു എന്‍വിരല്‍തുമ്പില്‍. 

Sunday, December 5, 2010

പ്രേമ ഭ്രാന്ത് (കവിത )

നിന്‍ മണിവീണതന്‍ നേര്‍ത്ത -
തന്ത്രി കളിലോന്നായ് ഞാന്‍ മാറിയെങ്കില്‍ ,
ആ മനോഹരാംന്കുലി തന്‍ തലോടല്‍ -
എന്നില്‍ സുന്ദര രാഗം ഉതിര്‍തേനെ.
നിന്‍ തളിര്‍ മേനിയില്‍ പറ്റിക്കിടക്കും-
പൊന്നരഞ്ഞാണം ആയ്ഞ്ഞാന്‍ മാറിയെങ്കില്‍ ,
ആ കുളിര്‍ മേനിതന്‍ സൌന്തര്യം -
എന്നില്‍ വര്‍ണപ്രപഞ്ചം തീര്തേനെ .
നിന്‍ കണ്ണിണകളില്‍ തൂകിയ -
കരിമഷി ആയ ഞാന്‍ മാറിയെങ്കില്‍,
ആ സുന്ദര നയനങ്ങള്‍ ഒതിടും കവിതകള്‍ -
എന്നില്‍ ആനന്ത ബാഷ്പ്പം തൂകിയേനെ .  

Friday, December 3, 2010

ചിത (കവിത)

ദുഃഖങ്ങളൊക്കെയും ചാപല്യമല്ലെ,
ചാരുതേ നിന്‍ ദിനങ്ങള്‍ എത്രയോ ബാക്കി ,
മനസ്സിനെ മദിക്കും നോവുകളെല്ലാം ,
ചിതയില്‍ വെടിഞ്ഞു മുക്തി നേടൂ .
ജന്മം തന്നത് ഈശ്വരനെങ്കില്‍ ,
അവനില്‍ കാണൂ രക്ഷകനെയും ,
ദുഃഖം മറക്കാന്‍ പുഞ്ചിരി അണിയൂ,
സ്നേഹം ആയെന്നും നടമാടൂ എങ്ങും .
ബന്ധങ്ങള്‍ തന്‍ ബന്ധനങ്ങള്‍ ,
വേണ്ടെന്നു വയ്ക്കാന്‍ കഴിയില്ല എങ്കിലും ,
ബന്ധുക്കളെക്കാള്‍ എത്രയോ ശ്രേഷ്ട്ടം
ആശ്വാസ്സ വാക്കാല്‍ ചാമരം വീശും
നന്മ നിറഞ്ഞ നല്ലവരാം തോഴര്‍ .

Thursday, December 2, 2010

പുലരി (കവിത)

     ഉണരൂ ഉഷസ്സെ ഓര്‍മ്മകള്‍ തന്‍ മഞ്ചലില്‍ നിന്നും,
     മഴ നീര്‍ കണങ്ങള്‍ ഉതിരുമീ വേളയില്‍
     മധുര കിനാവിന്‍ താരാട്ടു കെട്ടുറങ്ങും ,
     മനോഹരീ മന്ദം നീ ഉണരൂ .
     മണിക്കൊലുസ്സിന്‍ താളം കേള്‍ക്കാന്‍ .
     മമ ഹൃദയം വെമ്പുന്നു തോഴീ ,
     മാണിക്ക്യ വീണയില്‍ ഒരു രാഗം മീട്ടി ,  
     മന്ദമായ് ഉണരൂ നീ യെന്‍ പുലരി .
     മാമയില്‍ തന്‍ ആനന്തനൃത്തവും ,
     മഴവില്ലിന്‍ ഏഴു  വര്‍ണങ്ങളും ,
     മതിയോളം കാണുവാന്‍ കൊതിചീടുമെന്‍- .
     മനതാരിന്‍ വെമ്പല്‍ നീ അറിയുന്നില്ലേ ,
     മിന്നാമിനുങ്ങുകള്‍ മിന്നിമറയുന്നു ,
     മാന്തളിര്‍ ഉണ്ണും കുരുവികള്‍ പാടുന്നു .
     മലരുകളെല്ലാം മെല്ലെ വിടരുന്നു ,
     മധുര പ്രദീക്ഷയില്‍ ഞാനുമിരിക്കുന്നു .

Saturday, November 27, 2010

ചാക്കോ വെറും ചാക്കോ (കഥ)

ചാക്കോ എന്നൊരു മുതലാളി ഉണ്ടായിരുന്നു ,അയാളുടെ വീട്ടില്‍ ഒരു കരിമ്പന ഉണ്ടായിരുന്നതിനാല്‍ അയാള്‍ ''കരിമ്പനചാക്കോ'' എന്നാണ് അറിയപെട്ടിരുന്നത് .
ഒരു ദിവസം അയാള്‍ കരിമ്പനയുടെ കുറച്ച് പട്ട വെട്ടി ഒതുക്കി .അന്ന് മുതല്‍ അയാള്‍ ''പനമ്പട്ടചാക്കോ'' ആയി .പിന്നീട് ഒരു മഴ സീസണില്‍ ഇടിവെട്ടി പനയുടെ മണ്ട പോയി. അങ്ങനെ '' ഇടിപ്പനചാക്കോ'' എന്ന് പേര് വീണു.ഇടി വീണ പന ഇനി നിന്നിട്ട് കാര്യമില്ലാന്നു തോന്നി അയാള്‍ പനയുടെ മണ്ട വെട്ടി . അതോടെ  പേര് ''പനവെട്ടിചാക്കോ'' എന്നായി. കുറച്ച് നാള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പനയുടെ ബാക്കി കുറച്ചുകൂടി ഉണങ്ങി ,അതിന്‍റെ നടുക്ക് വച്ച് വെട്ടികളഞ്ഞു അതാ പേര് വീണ്ടും മാറുന്നു , ''നടുവെട്ടിചാക്കോ'' . ഈ അവസ്സരത്തില്‍ ആണ് നാട്ടിലാകെ തന്ടെ  പേരില്‍  മാറ്റം വന്ന കാര്യം അയാള്‍ അറിഞ്ഞത്. ''കരിമ്പനചാക്കോ'' നടുവെട്ടിചാക്കോ ആയതില്‍ ഉള്ള അമര്‍ഷം ബാക്കി നിന്ന പനയുടെ അടുക്കല്‍ തീര്‍ത്തു .പനം കുറ്റിയോളം ചേര്‍ത്ത് വെട്ടി കളഞ്ഞു . കുറ്റി മാത്രം ബാക്കി യായി .  നാട്ടുകരുണ്ടോ വിടുന്നു ,പുതിയ പേരിട്ടു ''പനംകുറ്റിചാക്കോ'' . ദേഷ്യം മൂത്ത് അയാള്‍ വേര് ഉള്‍പ്പടെ മാന്തി കളഞ്ഞു ,വീണ്ടും പേര് മാറ്റം ''വേര്മാന്തിചാക്കോ'' .സഹി കേട്ട് ചാക്കോ പത്രത്തില്‍ പരസ്യം കൊടുത്തു ,എന്ടെ പേര് വേര്മാന്തിചാക്കോ എന്നല്ല വെറും ചാക്കോ എന്നാണ്. എന്തായാലും ഈ പരസ്യം വന്നതിനു ശേഷം ആരും അയാളെ വേര്മാന്തിചാക്കോ എന്ന് വിളിച്ചില്ല. പകരം ''വെറുംചാക്കോ'' എന്ന് വിളിച്ചു . മരിക്കുന്നവരെ അയാള്‍ ''വെറുംചാക്കോ'' ആയിരുന്നു .. 

Wednesday, November 24, 2010

അമ്മേ നീ ഒരു ദേവാലയം (കഥ)

                 അമ്മേ നീ ഒരു ദേവാലയം
ഭര്‍ത്താവിന്‍റെ മരണ ശേഷം ആ അമ്മ വളരെ കഷ്ട്ടപെട്ടാണ് ആ മകനെ വളര്‍ത്തിയത്‌ .വിവാഹ പ്രായമെത്തിയപ്പോള്‍ അവന്‍ ഒരു ഭാര്യയെ കണ്ടെത്തി .അമ്മയും, മകനും, ഭാര്യയും .
ദിനങ്ങള്‍ കടന്നു പോയ്കൊണ്ടിരിക്കെ ,ഭാര്യയില്‍ മാറ്റങ്ങള്‍ കണ്ടു തുടങ്ങി  ,അമ്മയ്ക്ക് മകനോടുള്ള സ്നേഹത്തില്‍ അവള്‍ക്ക് അസൂയ തോന്നി തുടങ്ങുന്നു .ക്രമേണ അസൂയ വെറുപ്പാകുന്നു .എങ്ങിനെ തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തില്‍ നിന്നും അമ്മയെ ഒഴിവാക്കും എന്ന ചിന്തയായി പിന്നീട് .
ഒടുവില്‍ ലക്‌ഷ്യം നേടാന്‍ അവള്‍ ഒരു വഴി   കണ്ടെത്തുന്നു ,അവള്‍ക്ക് പ്രേതബാധ  കൂടിയിരിക്കയാണ് എന്നും ബാധ ഒഴുപ്പിക്കാന്‍ പൂജ ചെയ്യണം ,പൂജയ്ക്ക് ഭര്‍ത്താവിന്‍റെ അമ്മയുടെ കരള്‍ വേണമെന്നും ,ഒരു ദുര്‍മന്ത്രവാതി വഴി അവള്‍ ഭര്‍ത്താവിനെ അറിയിച്ചു .
അങ്ങനെ ആ ക്രൂരനായ മകന്‍ തന്ടെ അമ്മയെ കൊല്ലുകയും കരള്‍ പറിച്ച്എടുക്കയും ചെയ്തു .
പിടയ്ക്കുന്ന കരളുമായ്‌ ആ നികൃഷ്ട്ടജന്മം, മന്ത്രവാതിയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോകുന്ന വഴി കല്ലില്‍ തട്ടി വീഴാന്‍ തുടങ്ങി .അപ്പോള്‍ അവന്ടെ കയ്യില്‍ ഇരുന്ന് ആ പാവം അമ്മയുടെ കരള്‍ പറയുന്നു ,''അയ്യോ മോനെ വീഴല്ലേ, കല്ലില്‍ തട്ടാതെ നോക്കി നടക്ക്.''